|
De andere kinderfilm
'De Kameleon en Harry Potter al gezien? Mooi! Dan hebben wij voor jullie nog meer kinderfilms.' Het klinkt als een uitdaging, en zo is de tekst op de affiche ook wel een beetje bedoeld. Bij de Junior Filmclub in Hengelo draait het om 'andere' kinderfilms. 'We zetten ons niet af tegen Disney. Maar er is zoveel meer.' Woensdag wordt de eerste film van dit seizoen gedraaid: het ridderavontuur 'Het oog van de adelaar.' De Deense avonturenfilm Het oog van de adelaar opent woensdag het seizoen van de Junior Filmclub Hengelo.
Het is een nieuwe start, maar niet uit weelde. De Junior Filmclub dreigde na het algelopen seizoen een stille dood te sterven. De middagen in de filmzaal van het Rabotheater trokken simpelweg te weinig bezoekers. De betrokken vrijwilligers stonden op het punt de handdoek in de ring te gooien. 'Met enthousiasme krijg je geen zaal vol', licht Anne Ros toe. Maar de directie van de Hengelose schouwburg, overtuigd van de meerwaarde van dit filmaanbod, nam het initiatief voor een doorstart. Het heeft geleid tot een vemieuwde opzet van de filmclub, en een samenwerking met de Hogeschool Edith Stein. Via de aspirantIeerkrachten heeft de filmclub nu ook een ingang op scholen.
Niet dat er geen belangstelling is voor kinderfilms. Van de oer-Hollandse Kameleon tot Disney-kraker Sindbad de Zeeman: ze trekken volle zalen. Maar dat zijn de grote publiekslilms, de commerciele films, de kassuccessen. De filmclub wil zich daartegen niet afzetten, haasten Anne Ros en Ronald von Piekartz zich te zeggen, maar ze probeert juist een aanvullend aanbod te brengen. 'Als het gaat om kinderfilms, dan is Disney vaak de maatstaf', licht Van Piekartz toe. 'Terwijl er nog zoveel andere films zijn te ontdekken.'
Wat die films onderscheidt van het aanbod in de reguliere bioscopen is dat het kind in alle opzichten de maat der dingen is. Ronald van Piekartz: 'Het is nogal een verschil of er door de ogen van het kind wordt gefilmd, of door de ogen van de filmbonzen. Het gaat om een andere verteltrant, een andere manier van filmen. Ook letterlijk met de camera op kindhoogte. Het tempo is vaak ook anders, en het oogt niet allemaal even gelikt. Niet voor niets heten de grote films nu vaak familielilms, ze zijn geschikt voor alle leeftijden. Uit commercieel oogpunt is dat natuurlijk interessant. Maar het is toch wat anders dan een pure kinderfilm'. Dat Harry Potter, een voorbeeld van zo'n familiefilm, al een kassucces is voordat iemand nog maar een scene heeft gezien, zegt niet alles over de kwaliteit, weten Ros en Von Piekartz. 'Daar zorgen de uitgekiende reclameÂen marketingcampagnes wel voor.' De films uit het altematieve circuit moeten op eigen kracht indruk maken. En ze zijn dan misschien niet zo middle of the road als de meer commerciele producties, het is ook weer niet zo dat de jonge kijkers worden vermoeid met juniorvarianten op diepzinnige cultÂfilms, blijkt uit de woorden van de vrijwilligers. 'Heel vaak zijn de hooldrolÂspelers kinderen van dezelfde leeftijd als het publiek<. Dat maakt de films herkenbaar.'
Ze noemen de film Kraak als goed voorbeeld van een zorgvuldig gemaakte en aansprekende jeugdfilm. Anne Ros: 'Een heel spannend verhaal over kinderen die hoe dan ook hun doodÂzieke vader willen redden. Er is geen geld, dus besluiten ze een bank te beroven.' Een film ook waarin het de gewoonste zaak van de wereld is dat een meisje niet alleen technisch onderlegd blijkt, maar ook het voortouw neemt. 'Helaas was de VPRO ons voor, maar we hopen dat we Kraak straks in het voorjaar nog in het programma kunnen opnemen, als de tv-uitzending al even is geleden.'
Waarmee meteen een van de aanpassingen in de opzet van de filmclub is geÂnoemd. Want het programma ligt nietmeer voor een heel seizoen vast, maar tot de jaarwisseling. 'Zodat we op actuÂele ontwikkelingen kunnen inspelen.' Wat bleel is de variatie in het aanbodÂqua genre, leeftijd en land van herÂkomst. 'Ook zoiets', merkt Van Piekartz op, 'in de gewone bioscoop zie je geen kinderfilms uit Iran.' De filmclub biedt kortom voor elk wat wils, zoals het cliche dan wi!, maar wel op een vaste dag. Op zondagmiddag om twee uur, in principe twee keer per maand. Alleen de komende woensdag is - vanwege de herfstvakantie - een uitzondering. Nieuw zijn ook de arrangementen - met z'n achten naar de film voor 15 euro, geldig voor kinderen en vol wassenen - en de-juniorfilmpas. Die kost 3,50 euro, is met persoonsgebonden en geeft recht op een euro korting op de toegangsprijs van 3,75 euro (inclusief ranja en versnapering). Bovendien krijgen de bezitters informatie over de films thuisgestuurd.
Vrijwilligers van de flimclub, die inhoudeliik zelfstandig is maar wel is verbonden aan de Hengelose Filmliga, gaan binnenkort weer naar het Cinekidfestival in Amsterdam om (nieuwe) films te bekijken. Verder baseren ze zich voor de selectie op de informatie van distributeurs en sites op internet waar ook recensies van kinderen op staan. De eigen site van de Hengelose club www.jeugdfilm zal die recensie-mogelijkheid straks ook bieden. Het internet-domein wordt momenteel opgetuigd door pabo-studenten van de Hogeschool Edith Stein, die min of meer als sponsor optreedt.Maar de samenwerking gaat verder, want de bedoeling is dat via de filmclub de populaire beeldcultuur meet aandacht kriigt in het studieprogramma van de aspirant-leerkrachten. Von Piekartz, zelf tekendocent aan de opleiding: 'Het gaat in het onderwiis eerder over kinderboeken dan over film,maar volgens hem leven films bij kinderen minstens zo sterk. Ze praten er onderling ook makkeliiker over.'De studenten kunnen studiepunten verdienen door een workshop te verzinnen waarin film de basis is voor een lesproject. 'Over de Middeleeuwen, bijvoorbeeld.'Ook mogen ze een plan schrijven om attematieve kinderfilms onder de aandacht te brengen op de scholen waar ze zelf stage lopen. Om te beginnen zullen studenten dus ook zelf veel jeugdfilms moeten gaan zien. Von Piekartz, lachend: 'Als je achttien bent kijk je op zondagochtend meestal geen tv.'
~;
|